Burza
wg Williama Shakespeare’a

reżyseria Maja Kleczewska
scenografia, kostiumy Katarzyna Borkowska
dramaturgia Łukasz Chotkowski
scenariusz sceniczny Maja Kleczewska, Łukasz Chotkowski
muzyka Piotr Bukowski
reżyseria światła, video Bartosz Nalazek
asystent reżysera Anna Włodarska
występują: Karolina Adamczyk, Michał Czachor, Mirosław Guzowski, Piotr Stramowski, Michał Jarmicki, Artur Krajewski/Mateusz Łasowski, Marta Nieradkiewicz (gościnnie), Małgorzata Witkowska oraz pies Kenzo / Łobuz
premiera 4 lutego 2012, Duża Scena – spektakl kameralny

zalecany dla widzów powyżej 18 roku życia

Burza jest pielęgnowaniem pamięci o klęsce;
ziemią jałową, na której rośnie żal.
Początek i koniec burzy jest początkiem i końcem świata.
Koniec świata jest końcem życia.
Apokalipsa jest nadchodzącą burzą, która przychodzi z wnętrza domu.
Niszczy wszystko.
Wstaje słońce.
Wszystko jest nowe.
Wszystko dobrze.

…trzeba tworzyć dobro ze zła,
bo nie ma nic innego,
z czego można by je tworzyć.
Robert Penn Warren

Tematem tej opowieści jest upadek człowieka,
jego wyrzuty sumienia, jego nieustanne parcie ku światłu pomimo wszystkich obciążeń
przeszłości
Malcolm Lowry

Wybitna reżyserka Maja Kleczewska po raz trzeci przygotowała spektakl z aktorami Teatru Polskiego.
Tym razem jest to autorska interpretacja „Burzy” – ostatniej i jednej z najbardziej tajemniczych sztuk Williama Shakespeare’a.
Poprzednie realizacje Kleczewskiej w bydgoskim teatrze, „Płatonow” i „Babel” spotkały się z rewelacyjnym przyjęciem krytyki i odwiedziły liczne festiwale teatralne w Polsce i zagranicą.
Jest to spektakl o nieustannym dążeniu człowieka ku światłu, pomimo wszystkich obciążeń przeszłości.

Zapowiedz reżyserki, że spektakl dotyczy nieustannego dążenia człowieka ku światłu, pomimo wszystkich obciążeń przeszłości, sprawdziła się.

„Burza” Mai Kleczewskiej wywołała prawdziwą burzę emocjonalną zarówno wśród widzów , jak i krytyków teatralnych.

Jacek Cieślak w „Rzeczpospolitej” stwierdza: „Mocna Burza w Teatrze Polskim w Bydgoszczy pokazuje, jak uwolnić się od rodzinnych traum.” Cieślak podkreśla istotę zmian relacji rodzinnych pod wpływem symbolicznego zmycia win, wewnętrznego oczyszczenia, wyjaśnienia dawnych krzywd. Bohaterowie obrzucają się błotem, ale jak stwierdza autor recenzji : „generalnie trzeba się zgodzić z reżyserką, że osiągniecie życiowej stabilizacji jest możliwe tylko dzięki totalnej szczerości w relacjach z najbliższymi”.

Marta Leszczyńska z „Gazety Wyborczej” podsumowała pokaz słowami: „konfrontacja z prawdą jest uzdrawiająca”. Autorka tekstu doceniła przede wszystkim plastyczną stronę spektaklu oraz grę aktorów. Scenografia nie jest tylko tłem dla aktorów, a staje się przestrzenią zmian. Strugi deszczu , burza piaskowa, ujadający pies sugestywnie wpływają na wyobraźnię widza. Marta Leszczyńska podkreśla również , że „Reżyserka zmusza bohaterów do konfrontacji z demonami przeszłości. Moment pojednania poprzedzi tu wstrząsające rozliczenie, nie tyle ze sobą nawzajem, co z własnym ja.”

Anita Nowak w swojej recenzji uwzględniła kilkutygodniowe przygotowania do spektaklu. Etapy wiodące od przygotowania Burzy do efektu końcowego były bardzo interesujące i intrygujące. Maja Kleczewska I Łukasz Chodkowski wykorzystali hellingerowskie ustawienia rodzinne, które wpłynąć miały na sceniczna prawdę i autentyczność postaci. Krzysztof Derdowski natomiast, określa Burzę jako : (…) widowisko na temat ludzkich koszmarów, majaków, obsesji. . Mamy histeryczną miłość, której nie da się oddzielić od wzajemnego pożerania i poniżania. Mamy koszmary ambicji, nadziei, nienawiści. A wszystko to dzieje się w atmosferze onirycznych przeczuć kosmicznej katastrofy, kresu cywilizacji.”

Spektakl Burza w reż. Mai Kleczewskiej znalazł się w finale XVI Festiwalu Szekspirowskiego.

Nagroda dla Michała Czachora w kategorii Pierwszoplanowa Rola Męska za rolę Kalibana w spektaklu Burza w reż. Mai Kleczewskiej na V Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie.

Najbliższe pokazy:

29.05 godz. 19:00

30.05 godz. 19:00

31.05 godz. 19:00